Πότισμα φυτών

Συμβουλές Ποτίσματος

 Συμβουλές  ποτίσματος  φυτών  σε γλάστρες εξωτερικού και εσωτερικού χώρου 

Όλα τα φυτά δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες σε νερό και αυτό εξαρ­τάται από την κατασκευή τους και ιδιαίτερα από τα φύλλα τους. Φυτά με πολλά και τρυφερά φύλλα θέλουν αρκετό νερό, ενώ φυτά με δερματώδη φύλλα, σκληρά, τραχιά, με λίγα στομάτια, θέλουν λιγότερο νερό. Ακόμη λιγότερο θέλουν οι Κάκτοι και τα άλλα Παχύφυτα, εξαιτίας της ειδικής κατασκευής των βλαστών και των φύλλων τους. Αντίθετα, τα υδροχαρή φυτά θέλουν πάρα πολύ νερό. 

Τα φυτά που βρίσκονται σε άνθηση θέλουν περισσότερο νερό και ιδιαί­τερα όσα έχουν υποβληθεί σε φορτσάρισμα για να ανθήσουν εκτός εποχής, δηλ. το χειμώνα (Αζαλέα, Κυκλάμινο, Ορτανσία, Πρίμουλα κ.α.). Ιδιαίτερα οι Ορτανσίες, που έχουν πολύ μεγάλα φύλλα (και ως εκ τούτου μεγάλη διαπνοή), θα πρέπει να ποτίζονται κάθε μέρα ή και δύο φορές την ήμερα, αν διατη­ρούνται σε θερμό περιβάλλον. Στα ίδια φυτά, πρέπει να πούμε, ότι το νερό δεν ευνοεί την ανθοφορία και γι’ αυτό το πότισμα πρέπει να είναι συγκρατημένο την εποχή που σχηματίζονται τα μπουμπούκια. 

Οι ανάγκες σε νερό των φυτών είναι πάντοτε συνάρτηση της θερ­μοκρασίας. Με θερμό καιρό ένα φυτό θέλει τακτικότερα ποτίσματα, από ότι όταν επικρατεί δροσερός καιρός. Σε δωμάτια θερμαινόμενα το χειμώνα, χρειάζονται συχνότερα ποτίσματα τα φυτά από ότι σε μη θερμαινόμενους χώρους. Κατά γενικό κανόνα, η άνοδος της θερμο­κρασίας και η αύξηση του φωτισμού, θα πρέπει να ακολουθείται από συχνότερα ποτίσματα, ώστε να υπάρχει ισορροπία στους τρείς αυτούς συντελεστές αναπτύξεως. 

Ένα φυτό, που μόλις φυτεύτηκε, θέλει λιγότερο νερό από ένα άλλο που έχει αναπτύξει εντελώς το ριζικό του σύστημα. Επίσης, ένα φυτό με μεγάλη ανάπτυξη σε μικρή γλάστρα, θέλει συχνότερα ποτί­σματα, ίσως μια και δυο φορές, κάθε ήμερα, από το ίδιο φυτό που είναι φυτεμένο σε μεγαλύτερη γλάστρα και έχει την ίδια ανάπτυξη. 

Ένα μίγμα (χαρμάνι) με καλή συγκρότηση και επομένως με μεγάλη ύδατοχωρητικότητα , συγκρατεί περισσότερο νερό από ένα ελαφρό μίγμα ή από ένα άλλο σφιχτό που δεν απορροφά πολύ νερό. Επομένως οι γλάστρες που έχουν καλό μίγμα χώματος, θέλουν λιγότερα πο­τίσματα από εκείνες που έχουν μίγματα με κακή σύσταση. Τέλος, οι πορώδεις γλάστρες (πήλινες) εξατμίζουν νερό από τα τοιχώματα τους και γι' αυτό θέλουν τακτικότερα ποτίσματα από τις μη πορώδεις. 

Αυτά πρέπει να έχει κανείς υπ' όψη του, για να κρίνει πότε θέλει πότισμα ένα φυτό. Δεν υπάρχει όμως κανόνας ή συνταγή, για το πότε ακριβώς θα ποτίσουμε. Γενικά, πρέπει να πούμε, μια είναι η αρχή, η εξής : « Δεν πρέπει να ποτίζουμε όταν ένα φυτό δεν διψάει. Ποτίζουμε τότε μόνο, όταν το φυτό διψάει ». 

Συνήθως τα περισσότερα φυτά μας δείχνουν, αυτά τα ίδια, αν διψούν ή όχι. Ένα φυτό με πράσινα και τονισμένα (δροσερά) φύλλα, με όρθιες τις άκρες των βλαστών του, δεν διψάει. Φυτό με φύλλα άχρωμα, πανιασμένα (μαραμένα), με γερμένες τις κορυφές των βλαστών τότε, διψάει. 

Η μάρανση όμως, του φυτού δεν είναι πάντοτε σημείο ότι διψά­ει, γιατί τα φυτά μπορούν να μαραθούν και από άλλες αιτίες, όπως, μεταφορά από το λίγο φως απ' ευθείας στο πολύ, ρεύματα αέρος, πολύ νερό μερικές φορές, πολλά λιπάσματα, προσβολές από έντομα και άλλα. 

Γι' αυτό ο καλύτερος τρόπος για να κρίνουμε αν μια γλάστρα θέλει ή όχι πότισμα, είναι να παρατηρήσουμε το χώμα της. Αν το επιφανειακό στρώμα έχει χρώμα ανοικτό γκρίζο και όταν σκαλίζοντας το χώμα σε βάθος 3 - 5 εκ. διαπιστώσουμε ότι είναι στεγνό και τρίβεται εύκολα, τότε θέλει  συνήθως  πότισμα. Αν αντίθετα, το επιφανειακό στρώμα είναι μαύρο και σκαλίζοντας με το δάκτυλο, το αισθανόμαστε υγρό στην αφή, τότε δεν θέλει πότισμα.  

Η παρατήρηση και η πείρα λοιπόν, σε συνδυασμό με τα παρα­πάνω, θα μας καθοδηγήσουν για να καθορίσουμε την συχνότητα και τον αριθμό των ποτισμάτων στα φυτά εσωτερικών χώρων ιδιαίτερα και γενικότερα στα φυτά σε γλάστρες.Μια πρόσθετη παρατήρηση είναι ότι τα φυτά δεν πρέπει να φθάνουν στο σημείο μαράνσεως για να τα ποτίζονται. Αυτό πρέπει να γίνεται λίγο νωρίτερα. 

Σημαντική λύση στο πρόβλημα έδωσε η σύγχρονη τεχνολογία, με την εφαρμογή του αυτομάτου ποτίσματος, όπου αυτό είναι δυνατόν να εφαρμοστεί. Επίσης η τοποθέτηση αυτοποτιζόμενων γλαστρών για τα φυτά εσωτερικού χώρου, έδωσε την ευκολία στους χρήστες να μην ξεραίνουν τα φυτά τους αλλά και τα ίδια τα φυτά να μην μένουν ποτέ παραπονεμένα.  Η τακτικότητα και η σταθερή ποσότητα του αποδιδόμενου νερού, έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στην ανάπτυξη των φυτών. Η ανάπτυξη του φυλλώματος είναι ανάλογη της προσφερόμενης υγρασίας και της κατά περίπτωση διαπνοής.